ZAGADNIENIA PRAWNE DOTYCZĄCE SZTUCZNYCH PORONIEŃ

Sztuczne poronienia są zabiegiem brutalnym, lecz bardzo rozpowszechnionym. Konieczność przeciwdziałania im wynika przede wszystkim ze względów zdrowotnych. Oprócz zdrowia wchodzą tu jeszcze w grę zasady moralne i etyczne a także poglądy religijne. Powyższe względy składały się na to, że sztuczne poronienia przez długi okres czasu były prawnie zakazane w Polsce, przy czym karze podlegała zarówno osoba wykonująca zabieg, jak i kobieta poddająca się zabiegowi. W wielu państwach sztuczne poronienia nadal są prawnie zakazane i ścigane jako przestępstwo. Niezależnie od wszystkich powyżej opisanych oddziaływań wiele kobiet we wszystkich państwach poddawało się — i nadal się poddaje — zabiegom sztucznego przerwania ciąży. Liczba tych kobiet — ze względu na nielegalny charakter zabiegu w wielu państwach — jest trudna do ustalenia. Jednakże przybliżone dane świadczą o tym, że liczby te są ogromne i wynoszą setki tysięcy kobiet w prawie każdym państwie. W Polsce oceniano liczbę kobiet poddających się temu zabiegowi na 300—500 tysięcy rocznie. Szkodliwość tego zabiegu dla zdrowia kobiet była dawniej zwielokrotniona przez sam fakt jego nielegalności, powodujący wykonywanie go w prymitywnych, pokątnych warunkach, a często przez osoby nie mające w tym kierunku żadnych kwalifikacji. Od wielu lat, rok rocznie szpitale w Polsce przyjmowały ok. 60 tysięcy kobiet z powikłaniami będącymi następstwem pokątnie rozpoczętego lub przeprowadzonego sztucznego poronienia. Ujemne skutki dla zdrowia kobiet były olbrzymie. Te wdaśnie przyczyny złożyły się na podjęcie ustawy o dopuszczalności przerywania ciąży ze wskazań społecznych przedtem przerywanie ciąży było dopuszczalne tylko ze wskazań lekarskich np. w przypadkach ciężkiej choroby serca, raka itp., lub gdy ciąża była wynikiem przestępstwa np. gwałtu jaka została wydana w Polsce w 1956 roku. Podobne ustawy wydał Związek Radziecki w 1955 roku, oraz Bułgaria, Czechosłowacja, Jugosławia, NRD, Rumunia i Węgry. W krajach skandynawskich, Japonii i Szwajcarii tak bardzo rozszerzono wskazania do przerwania ciąży, że faktycznie zostało ono także zalegalizowane. Ustawa ta została potem uzupełniona rozporządzeniem Ministra Zdrowia w 1959 roku, które praktycznie znosiło wszelkie trudności formalistyczne związane z koniecznością udowodnienia trudnej sytuacji życiowej, na podstawie której uzyskiwano wskazania społeczne do wykonania zabiegu. Od tego czasu praktycznie kobieta sama ocenia czy warunki życiowe pozwalają jej na urodzenie dziecka i po złożeniu odpowiedniego oświadczenia lekarzowi uzyskuje orzeczenie o dopuszczalności dokonania zabiegu o ile nie ma ku temu przeciwwskazań lekarskich. Jeszcze raz należy podkreślić, że głównym motywem wydania powyższej ustawy o dopuszczalności przerywania ciąży ze wskazań społecznych były przesłanki zdrowotne mające na celu ochronę kobiety przed jeszcze bardziej szkodliwymi skutkami dokonywania zabiegu w warunkach pokątnych. Trzeba jednak przyznać, że ustawa ta wykracza poza względy zdrowotne i wywołuje wstrząs w całym dotychczasowym „jawnym" systemie kulturowym. Wywołuje ona konieczność zrewidowania pewnych, sztywnych wzorców i zasad moralnoetycznych odbiegających od rzeczywistości oraz zastąpienia ich nowymi zgodnymi z rzeczywistością, pozbawionymi zakłamania. Oczywiście, nie należy sądzić, że człowiek świadomy będzie kiedykolwiek bez zastrzeżeń akceptował lub popierał rozwój ruchu sztucznego przerywania ciąży jako celu samego dla siebie. Zabieg ten jest przecież szkodliwy dla zdrowia a poza tym niehumanitarny. Należy zatem zwalczać go i zastępować innymi metodami zapobiegania niepożądanej ciąży, tj. metodami i środkami antykoncepcyjnymi. Obecnie toleruje się zabieg sztucznego przerywania ciąży jako środek przejściowy, zmierzający do zapobiegania większym szkodom przez tolerowanie mniejszych. Najlepszy pogląd co do celowości i wartości wydanej ustawy można sobie wyrobić na podstawie prześledzenia jej stron dodatnich i ujemnych. Zamierzone skutki wydanej ustawy są następujące: 1. Udostępnienie kobietom, które z tych czy innych względów śą zdecydowane na przerwanie ciąży, korzy stania z jak najlepszych warunków do tego zabiegu, aby zmniejszyć do minimum mogące następować po nim szkody. Jest to wynikiem przyznanego człowiekowi prawa do samostanowienia o wyborze odpowiedniego czasu w którym ma mieć potomstwo. 2. Wałka z poronieniami kryminalnymi narażającymi zdrowie kobiety na znacznie większe szkody niż poro nienia legalne. . 3. Możliwość równoczesnego pouczania kobiet przebywających w zakładach służby zdrowia o właściwych sposobach zapobiegania ciąży, a zatem równocześnie z dokonywaniem zabiegu oddziaływanie profilaktyczne zmierzające do zapobiegania nowym sztucznym poronieniom. Rzeczywiste, pozytywne skutki legalności sztucznych poronień: 1. Obniżenie się liczby porodów dzieci nie zamierzonych i nic chcianych wraz ze wszystkimi pozytywnymi tego następstwami dla współżycia rodzinnego, zdrowia rodziców, dzieci i wychowania dzieci w sprzyjających warunkach. Obniżanie się w Polsce liczby poronień kryminalnych wraz z ich wybitnie szkodliwym wpływem na zdrowie kobiety oraz obniżenie się liczby zgonów kobiet w ich następstwie. Niestety, mimo legalności zabiegu przerwania ciąży, dokonywanie go w warunkach pokątnych nadal jest stosowane i nie udało się go zupełnie dotychczas zwalczyć w niektórych państwach np. w NRD liczba poronień kryminalnych w ogóle się nie obniżyła mimo legalności dokonywania tego zabiegu. Wydaje się, że dużą rolę odgrywa w tym atmosfera zakłamania wytwarzana wokół tego zabiegu oraz konieczność ujawniania najintymniejszych przeżyć seksualnych, zwdaszcza tych, niezbyt zgodnych z obowiązującymi zasadami moralnymi np. usuwanie ciąży przedlub pozamałżeńskiej. Rzeczywiste podnoszenie kultury seksualnej poprzez nauczanie kobiet poddawanych zabiegowi — właściwych metod regulacji urodzin wraz z praktyczną pomocą lekarską w kierunku doboru odpowiedniej metody antykoncepcyjnej. Nie zamierzone, negatywne skutki legalności sztucznych poronień: 1. Obserwowany w niektórych państwach stały wzrost liczby dokonywania sztucznych poronień, przy żadnym lub nikłym zmniejszaniu się liczby poronień kryminalnych. Jest to wynikiem lekkomyślnego podejścia do życia seksualnego i niechęci do stosowania metod i środków antykoncepcyjnych głównie przez mężczyzn, gdyż „wpadka" nie grozi już takimi poważnymi powikłaniami jak dawniej, bo „można ciążę legalnie przerwać". Podejście to jest zupełnie niewłaściwe i winno być ostro zwalczane. Przede wszystkim należy oddziaływać wychowawczo w kierunku zwiększenia poczucia odpowiedzialności w życiu płciowym. 2. Lekkomyślne podejście do życia płciowego i pozorne obniżenie grozy powstania niepożądanej ciąży ma zapewne pewien wpływ chociaż może nieznaczny na podejmowanie stosunków płciowych z przygodnymi osobami. Zwiększa się przez to m. in. możliwość zakażenia chorobą weneryczną. Warto odwiedzić też strony: dla dzieci bardzo fajna | archiwa Śląskie archiwum | projekt hope | mast rtv agd | dirty dancing | króliczki | Komórki macierzyste | zdrowie