ZMIANY RÓWNOCZESNE W POPĘDZIE PŁCIOWYM I ROZRODCZOŚCI

W wielu przypadkach spotykamy się z równoczesnym zaburzeniem płodności oraz popędu płciowego. Zmiany te najczęściej pojawiają się w przypadkach zaburzeń narządów regulujących czynności gruczołów płciowych lub w przebiegu schorzeń samych gruczołów płciowych. W przypadkach takich lekarz może być czasem zmuszony do dokonania zabiegu kastracji. Zabieg ten może być wykonany mechanicznie za pomocą operacyjnego usunięcia gruczołów płciowych, poprzez naświetlania tych gruczołów promieniami rentgenowskimi lub wskutek stosowania odpowiednich preparatów hormonalnych. Następstwem kastracji jest zawsze trwała niepłodność o ile usunięte zostały obydwa jądra lub jajniki oraz pewne zmiany w zakresie popędu płciowego, a także pewne następstwa cielesne i psychiczne. W zakresie popędu płciowego następuje po kastracji jego obniżenie, które pojawia się w kilka tygodni lub miesięcy po zabiegu. Intensywność i szybkość wpływu kastracji na popęd płciowy zależy od kilku czynników, a m. in. od wieku, w którym dokonuje się kastracji. Dokonanie zabiegu przed okresem dojrzewania powoduje całkowity brak rozwoju popędu płciowego. Dokonanie zabiegu w okresie pełnej wydolności płciowej, mięcizy 20 a 45 rokiem życia wpływa stosunkowo nieznacznie na obniżenie popędu płciowego. W wieku starczym działanie kastracji jest nieco silniejsze. Prędkość i stopień działania kastracji jest odwrotnie proporcjonalna do stopnia inteligencji. Niedorozwinięci umysłowo reagują na kastrację silnym i natychmiastowym obniżeniem popędu płciowego. Jest to zrozumiałe, ponieważ ich popęd płciowy uwarunkowany jest przede wszystkim hormonalnie, a psychiczny seksualizm jest niedorozwinięty. Osobniki inteligentne reagują słabiej i wolniej na kastrację. Charakterystyczny jest fakt, że działanie kastracji jest silniejsze u tych ludzi, którzy odczuwali potrzebę stosunków płciowych z partnerką jedynie z pożądania. Natomiast u ludzi, u których aktualne stosunki płciowe wyrastały na podłożu silnych związków uczuciowych kastracja powodowała stosunkowo nieznaczne zmiany w zakresie popędu płciowego. A zatem uczucia podtrzymywały jak gdyby siłę psychicznej komponenty popędu seksualnego. Należy zaznaczyć, że kastracja metodą operacyjną wpływa silniej na obniżenie popędu płciowego niż metodą naświetlań promieniami rentgenowskimi. Widoczne to jest zwłaszcza u kobiet, u których usunięcie jajników rozwijało uczucie „pustki" w podbrzuszu oraz zaburzenia odczucia seksualnego. Natomiast po naświetlaniach zmiany te pojawiały się w stopniu znacznie mniejszym. W niektórych przypadkach, zwłaszcza po uprzednim odpowiednim przygotowaniu psychicznym pacjenta — zabieg kastracji prawie wcale nie wpływa na popęd płciowy, a znosi jedynie możliwość zapłodnienia. Kobiety wykastrowane mają wtedy prawidłowe stosunki płciowe, oraz odczuwają satysfakcję w życiu płciowym — nie mogą tylko zajść w ciążę. Mężczyźni zaś mają normalne erekcje i także mogą mieć prawidłowe stosunki płciowe; dochodzi nawet do wytrysku wydzieliny, w której — oczywiście — nie ma plemników. Kastracja jest zmianą nieodwracalną i dotychczas człowiek pozbawiony działalności gruczołów płciowych nigdy już nie mógł mieć potomstwa własnego. Obecnie, w miarę rozwoju chirurgii a zwłaszcza możliwości przeszczepiania całych narządów, być może nadejdzie czas, gdy można będzie człowiekowi przywrócić utraconą płodność. Eksperymenty na zwierzętach napawają nas optymizmem, gdyż zdołano już przeszczepić wykastrowanej owcy jajniki innej owcy, które przywróciły jej płodność. Warto odwiedzić też strony: w górach alpy bawarskie | centrum medyczne | strona główna | Seropozytywni | zespoły | wschodnia litwa | Jeśli szukasz skutecznych odżywek to wybierz odżywki Olimp a będziesz zadowolo