ZMIANY W ZAKRESIE ZDOLNOŚCI PŁODZENIA

Zmiany te, także dość często spotykane dotyczą zaburzeń w zakresie produkcji komórek rozrodczych plemników i jaj, a częściej jeszcze zaburzeń w drogach płciowych, którymi przedostają się z gruczołów płciowych. Spotykamy dość liczne choroby cielesne, które charakteryzują się upośledzeniem lub całkowitym uszkodzeniem produkcji komórek rozrodczych. Są to schorzenia dotyczące samych gruczołów płciowych u mężczyzn i kobiet np. zapalenie jąder lub jajników, schorzenia narządów regulujących czynności gruczołów płciowych np. zaburzenia przysadki mózgowej lub schorzenia ogólne i zakaźne, które uszkadzają produkcję plemników w jądrze lub jaj w jajniku. Schorzenia te mogą uszkadzać produkcję komórek płciowych W gruczołach płciowych trwale lub czasowo — w okresie trwania choroby podstawowej. W planowaniu rodziny ma to pewne znaczenie. W przypadkach, np. trwania choroby zakaźnej może wystąpić organiczne uszkodzenie płodności, a ponadto ze względu na charakter choroby i możliwości zakażenia — nie wolno dopuszczać do współżycia płciowego. Jeżeli uszkodzenie produkcji komórek rozrodczych jest trwało można utrzymywać stosunki płciowe bez stosowania metod zapobiegania ciąży bowiem zapłodnienie w tych przypadkach jest niemożliwe. Podobne sytuacje spotykamy w przypadkach zaburzeń istniejących w drogach płciowych. Zaburzenia te częściej spotykane śą u kobiet. Wszelkie zmiany zapalne jajowodów, guzy w ich sąsiedztwie, które uciskają na jajowody lub inne zmiany chorobowe mogą uniemożliwiać zajście w ciążę wskutek niemożności zetknięcia się plemników z jajem. Także i zmiany pozapalne w jajowodach, często po ich zapaleniu na tle rzeżączkowym, wskutek pozostawienia po sobie licznych zrostów pozapalnych trwale upośledzają zajście w ciążę. Podobnie zmiany w macicy na tle zapalnym, guzy lub zmiany jej położenia, a także stany pooperacyjne, upośledzają zapłodnienie. Zmiany w pochwie nie tylko upośledzają zapłodnienie, ale także i możliwość stosunków płciowych. U mężczyzn zmiany organiczne dotyczą najczęściej nasieniowodów. Wszelkie zmiany zapalne, guzy lub zrosty pozapalne mogą uniemożliwiać wydostanie się plemników na zewnątrz. Mimo istnienia prawidłowego popędu płciowego, utrzymywania stosunków płciowych zakończonych wytryskiem cieczy w której nie ma plemników a są tylko wydzieliny gruczołów dodatkowych oraz mimo prawidłowej produkcji plemników w jądrach — mężczyzna taki może być trwale niepłodny. Dużą rolę w powstawaniu niepłodności powyżej opisanego typu odgrywają czynniki psychiczne. Urazy psychiczne długotrwałe lub krótko trwające, lecz o dużym nasileniu mogą doprowadzać do zaburzeń w produkcji komórek rozrodczych oraz w czynności dróg płciowych, przez co mogą one trwale lub czasowo uszkadzać płodność kobiety lub mężczyzny. Silne urazy psychiczne wskutek utraty bliskiej osoby, strachu związanego z groźbą utraty życia itp. mogą wywołać zmiany w gruczołach płciowych lub w drogach płciowych, które uniemożliwają zapłodnienie. Podobnie i negatywne emocje seksualne lub długotrwałe nierozładowane napięcia seksualne mogą doprowadzić do długotrwałych silnych skurczów jajowodów lub rzadziej nasieniowodów i przez to uszkadzać zdolność do zapłodnienia. Jak wykazują doświadczenia na zwierzętach silne obciążenie psychiczne, przed lub w czasie, zapłodnienia mają negatywny wpływ na powstanie i rozwój płodu. Wiedza o zjawiskach powyższych ma duże znaczenie psychoprofilaktyczne. Wynika z niej, że w planowaniu rodziny należy szeroko uwzględniać czynniki psychiczne, jeśli chce się mieć pożądaną liczbę zdrowego potomstwa. Wpływ psychiki jest także odwrotny tzn. w przypadkach pierwotnego zaburzenia płodności, związanego np. z brakiem produkcji plemników może się na drodze psychogennej rozwijać zaburzenie popędu płciowego w sensie braku potrzeb seksualnych iub braku sprawności do współżycia płciowego. Wynika to z utrzymującego się jeszcze u niektórych ludzi przeświadczenia, że tylko spłodzenie dzieci usprawiedliwia utrzymywanie stosunków płciowych. W niektórych przypadkach wręcz trudno jest wyjaśnić przyczyny rozwijania się zaburzeń popędu płciowego na tle niepłodności lub rozwijania się niepłodności na tle czyników psychicznych. Dowodem tego jest fakt niezachodzenia w ciążę niektórych kobiet przez kilka lub kilkanaście lat, mimo silnego pragnienia posiadania potomstwa, natomiast zajście ich w ciążę po adoptacji dziecka. Można by to tłumaczyć w ten sposób, że właśnie te silne pragnienia posiadania potomstwa w sposób bliżej nam dotychczas nieznany i niewyjaśniony, powodowały zaburzenia w zajściu w ciążę. Warto odwiedzić też strony: zakup mieszkania | TibiaBot NG | Boty tibia | telezakupy mango | praca | zioła | Buty Adidas | gg 11