ZNACZENIE PLANOWANIA RODZINY

Planowanie rodziny, w znaczeniu uprzednio już wy­jaśnionym, ma duży wpływ na współżycie uczuciowe w rodzinie, zdrowie kobiety oraz zdrowie i właściwą atmosferę wychowawczą potomstwa. Pojawienie się potomstwa w uzgodnionym, zaplano­wanym przez rodziców czasie wpływra na wzmocnienie wszelkich więzów łączących rodziców, a przede wszyst­kim więzów uczuciowych. Potomstwo zaspokaja wdedy ich potrzeby oraz stanowi gwarancję trwałości łączących ich związków. Rodzicielstwo żywiołowe może mieć wpływ zupełnie przeciwny. Przede wszystkim obciąża ono rodziców nadmierną liczbą dzieci wraz ze wszystki­mi tego konsekwencjami, a ponadto dzieci te pojawiają się w nie zawsze stosownych porach np. w okresie zda­wania egzaminów, terminowej pracy zawodowej, cho­roby itp., stanowiąc wtedy dla rodziców szczegól­ne obciążenie. Wytwarzają się wtedy sytuacje kon­fliktowe. Konieczność pielęgnacji dziecka wymaga dużo czasu i odrywa od wykonywania aktualnej pracy, co rodzi nie­zadowolenie. Konflikty mogą też powstawać między małżonkami, kiedy jedno z nich chore, lub zaabsorbo­wane innymi sprawami nie jest zdolne do udzielenia należytej pomocy w pielęgnacji dziecka. Jeśli przy tym dzieci te pojawiają się z roku na rok zmuszając rodziców do ustawicznego nadmiernego obciążenia pracą, może dojść do wyczerpania fizycznego i psychicznego. Pierw­sze łączy się ze wzmożoną zapadalnością na wszelkie choroby. Drugie powoduje wytwarzanie się stanów drażliwości, wybuchowości, uczucia zmęczenia połączo­nego ze skłonnością do przygnębień, upośledzenia snu oraz poczucia oszukania przez los i życie. Stany te przy­czyniają się wydatnie do rozwoju atmosfery napięcia i niezadowolenia w życiu rodzinnym oraz wpływają ne­gatywnie na uczucia łączące małżonków. Oczywiście od­bijają się one negatywnie także i na atmosferze wycho­wawczej dzieci. Pogorszenie się całokształtu współżycia małżeńskiego, a przede wszystkim związku uczuciowego między mał­żonkami, wpływa negatywnie na współżycie płciowe w sensie obniżenia potrzeb seksualnych oraz braku sa­tysfakcji płynącej z życia seksualnego. Dołącza się do tego jeszcze ogromny lęk przed powstaniem nowej cią­ży, który może doprowadzać u mężczyzny do zaburzeń sprawności płciowej braku erekcji, a u kobiet może prowadzić do zupełnego braku potrzeb seksualnych i bra­ku satysfakcji seksualnej. Może nawet wytwarzać się niechęć, a nawet wstręt do współżycia seksualnego. Po­gorszenie się współżycia płciowego wpływa z kolei ne­gatywnie na i tak już niezbyt harmonijne współżycie małżeńskie i doprowadza do ustawicznych nieporozu­mień, które faktycznie rozbijają rodzinę. Jak widać z powyższego, planowanie rodziny jest ważnym czynnikiem zapobiegającym konfliktom uczu­ciowym i seksualnym oraz rozpadowi rodziny. Planowanie rodziny ma także duże znaczenie dla ochrony zdrowia rodziców, a przede wszystkim matki. Wiadomo przecież, że zbyt liczne i zbyt szybko nastę­pujące po sobie ciąże doprowadzają do szybkiego wy­niszczenia ogólnego kobiety, tracenia przez nią urody, szybszego starzenia się oraz wyczerpania psychicznego z jego przykrymi dla współżycia małżeńskiego następ­stwami. Wszystkie powyższe następstwa mogą być jeszcze bardziej nasilone w przypadku zbyt młodego wieku kobiety. Dlatego należy zapobiegać rozwojowi ciąży u kobiet przed 19. rokiem życia. Natomiast u ko­biet starszych, stwierdza się w czasie ciąży tendencję do nadciśnienia, zaburzeń hormonalnych i przemiany materii oraz zwdększa się częstość zatruć ciążowych, pęknięć i włókniaków macicy oraz porodów rozwiązy­wanych cesarskim cięciem. Z obserwacji i statystycznych badań klinicznych wy­nika, że zbyt młody wiek matki przed 19 r. ż. odbija się ujemnie na płodzie, zwiększając liczbę poronień i po­rodów martwych płodów, oraz na dzieciach, które ro­dzą się w większym niż przeciętnie odsetku z wadami wrodzonymi. Podobny wpływ wywiera starszy wiek matki. Stwierdzono, że u kobiet starszych występuje większa śmiertelność okołoporodowa, a dzieci rodzą się znacznie częściej z wadami rozwojowymi. Powyższe względy zdrowotne przemawiają za tym, aby planować zachodzenie w ciążę w optymalnym dla kobiety a także i potomstwa okresie czasu, tj. między 19 a 33 rokiem życia kobiety. Oprócz ochrony zdrowia, planowanie rodziny umożli­wia kobiecie wykonywanie pracy zawodowej, możliwość rozwijania szerszych zainteresowań, korzystania w więk­szym stopniu z rozrywek itp., przez co kobieta staje się bardziej atrakcyjnym i równouprawnionym partnerem małżeńskim. Planowanie rodziny ma wreszcie kolosalny wpływ na zdrowie i atmosferę wychowawczą potomstwa. Oprócz bezpośredniego wpływu na zdrowie dzieci, urodzenie się dzieci w rodzinie w warunkach nie plano­wanych naraża je pośrednio na rozwój choroby. Wiąże się to z pojawieniem się potomstwa w rodzinach gruźli­ków z nie zagojonymi zmianami płucnymi, będących np. w fazie leczenia, w rodzinach pozbawionych podstawo­wych warunków mieszkalnych wilgoć, zimno, lub w rodzinach niedostatecznie sytuowanych skazujących, któreś tam z rzędu pojawiające się dziecko a przez to i wszystkie poprzednie dzieci na niedożywienie. Wreszcie pojawienie się nie planowanego, nie chcia­nego dziecka może wytworzyć niewłaściwą atmosferę wychowawczą w domu, która doprowadzi do wypacze­nia rozwoju intelektualnego i emocjonalnego dziecka, oraz narazi je na wiele sytuacji konfliktowych i urazów psychicznych, które mogą zaciążyć negatywnie na ca­łym przyszłym życiu dziecka. Warto odwiedzić też strony: l-karnityna | usg kraków | rejsy statkiem | stomatolog bielsko biała | gabinet urody poznań