ZWIĄZKI MIĘDZY UCZUCIAM A ROZRODCZOŚCIĄ

Związki między uczuciem miłości a rozrodczością winny być jak najtrwalsze. Wszelkie próby ich rozluźnienia lub rozerwania powinny spotkać się z jak najostrzejszym przeciwdziałaniem oraz potępieniem. W kierunku pod­sycania tych związków oddziaływać można przede wszystkim przez odpowiednie wychowanie. Planowanie i posiadanie' potomstwa odbywa się po uprzednim związaniu uczuciowym oraz jego zatwierdze­niu prawnym przez małżeństwo. Na podłożu uczuć wią­żących dwoje ludzi w związku małżeńskim powstaje chęć i potrzeba posiadania potomstwa. W odpowiednim, dogodnym dla małżeństwa i przyszłego potomstwa okre­sie dochodzi do zapłodnienia i urodzenia dziecka. Dziec­ko to uszczęśliwia rodziców. Zaspokaja ono ich instynkt rodzicielski oraz dopełnia wiążące ich uczucia. Równo­cześnie zaś samo — ponieważ jest zamierzone i uprag­nione — otoczone zostaje należytą opieką ze strony ro­dziców, którzy stwarzają mu dogodne warunki wycho­wawcze. Matka, ojciec i dziecko tworzą wtedy szczęś­liwą, trwałą rodzinę. A zatem w planowaniu rodziny od­grywa niepomierną rolę nie tylko popęd płciowy, ale także i uczucie miłości. Wszelkie naruszenie związków między uczuciem mi­łości a rozrodczością odbija się ujemnie nie tylko na przyszłych rodzicach, ale przede wszystkim na potom­stwie. Posiadanie potomstwa z osobą niekochaną nie daje pełnej satysfakcji człowiekowi. Czasem nawet, w przypadkach kiedy dziecko zmusza dwoje osobników do ży7cia pod wspólnym dachem, dochodzi z tego powo­du do licznych nieporozumień i napięć w małżeństwie, które mogą unieszczęśliwiać oboje rodziców. Odbija się to przede wszystkim ujemnie na dziecku. Dziecko wy­czuwa tę niewłaściwą atmosferę domową i nawet mimo zabezpieczenia bytowej strony wychowania, rozwijają się u niego różnorodne zaburzenia, najczęściej emocjo­nalne. Dziecko takie stokroć więcej przeżywa nieporo­zumienia między rodzicami, którzy stanowią dla niego cały świat, a które zawsze mocno urażają jego psy­chikę. Jeszcze gorzej przedstawia się sytuacja, gdzie docho­dzi do spłodzenia potomstwa przez osobników przygod­nie się znających, nie związanych żadnymi węzłami uczuciowymi — ani żadnymi innymi. Podtrzymywanie związków między miłością a rozrod­czością, to świadome, planowe działanie z zakresu profi­laktyki rodzinnej, które ma przeciwdziałać smutnemu łosowi niechcianych dzieci i opuszczonych matek. Warto odwiedzić też strony: koenzym Q10 | psycholog warszawa | psycholog wrocław | soczewki kontaktowe | wybielanie zębów kraków